Romeinse veldtocht, van Berg en Dal naar Nijmegen

Startpunt: bushalte Hamerlaan, Berg en Dal, eindpunt: station Nijmegen, aantal kilometers: 13, horeca onderweg: diverse gelegenheden Nijmegen

In de derde week van juli is Nijmegen overspoeld door feestgangers en wandelaars. Wij bezochten Nijmegen op een rustiger moment. In september vorig jaar liepen we een Romeinse veldtocht uit de gelijknamige bundel “Romeinse veldtochten” van Marycke Janne Naber en Ester Smit. De lijnwandeling van Berg en Dal naar Nijmegen liep langs een Romeins aquaduct en over legerplaatsen. Tijdens de wandeling bezochten we twee musea: het Afrikamuseum en het Museumpark Orientalis (Heilig Land Stichting). We eindigden de route in Noviomagus, Nijmegen.

Romeins Aquaduct

Het was één van de warme zomerweken in september. Met stadsbus acht vertrokken we vanaf station Nijmegen naar de start van onze Romeinse veldtocht.

We wandelden een woonwijk van Berg en Dal in en volgden een groot deel van de paaltjes van de Aquaduct route die sinds april 2013 is geopend. Het volgt het vermoedelijke traject van de Romeinse waterleiding naar het legerkamp. Onderweg kom je diverse informatiepanelen en locaties met QR-codes.

Romeinse Aquaduct route

We verlieten het woonerf en middels een bospad kwamen we uit bij een uitkijkpunt boven een dal. We gingen terug in de tijd ongeveer 69-70 naar Christus waar Romeinse soldaten hun legerkampen hadden opgezet op de Hunnerberg. Voor de toevoer van drinkwater en riolering voor de krijgsmannen en hun rijpaarden werd een waterleiding gecreëerd.

Afrikamuseum

Tussen de bossen van Berg en Dal lag het binnen en buitenmuseum over Afrika. Het was vroeg in de morgen en we hadden voldoende tijd voor een bezoek aan dit wereldmuseum. Op dit vroege tijdstip waren er maar weinig bezoekers en dit bood de mogelijkheid om alles goed te bezichtigen.

Het binnenmuseum heeft zowel vaste collecties als tijdelijke tentoonstellingen. Tijdens ons bezoek was er een temporaire expositie over Mythische dieren. Dat dieren een rol in ons leven spelen is van alle tijden. De oude Egyptenaren vonden dieren belangrijk in hun leven. Hun hiërogliefenschrift bestond voor een groot deel uit beesten, maar ze vereerden dieren ook alsof ze een god waren zoals de sterke leeuw als de oorlogsgod en de baviaan als de god van de wijsheid. In West-Afrika en Caraïben neemt Anansi, een mythische spin, een belangrijke plaats in bij de volksverhalen.

Het Afrikamuseum besteedt veel aandacht aan het etaleren van haar museumschatten. Voorwerpen uit Sudan, Tanzania zijn met veel liefde in de spotlights gezet. Daarnaast geeft het museum veel informatie aan de hand van foto’s en voorwerpen over de betekenis van godsdienst in de Afrikaanse gemeenschap. Ze gaan in op de levenscyclus, onheilsbestrijding en genezing.

Het buitenmuseum stond mooi in het zonnetje met het nazomerweer. Verschillende dorpen uit Afrika zijn in het buitenverblijf van het museum gereconstrueerd. We wandelden tussen de lichtgele ronde Kusasi huizen met rieten daken uit het noordoosten van Ghana. Tussen de hutten graasden dwerggeitjes en hingen kledingstukken te drogen.

Op het Dogon-woonerf uit Mali liepen we in de dichte bebouwing van vierkante torentjes. We zigzagden door de kleine steegjes. Tussen de bossen lag het kampement van hutten van grote bladeren van de Baka-pygmeeën uit Kameroen. We liepen net het museum uit en er kwamen drie touringcardubbeldekkers aanrijden. Het was gedaan met de rust.

Museumpark Orientalis

We vervolgden de route weer in het bos. We golfden in het landschap de heuvels op en de heuvels af. We merkten eigenlijk maar weinig van het warme weer. We hadden genoeg beschutting van de hoge loofbomen. Stapje voor stapje liep ik de trap af. In de verte zag ik een man met een grote herdershond. Ik moest me concentreren op de steile trap naar beneden en riep of hij de hond kon aanlijnen en dat deed hij gelukkig. In dit gebied liep in de tijd van de Romeinen vermoedelijk een spreng voor extra watertoevoer.

Uiteindelijk kwamen we bij een kruising en vanaf daar maakten we een uitstapje naar het oudste openluchtmuseum van Nederland: Museumpark Orientalis Heilig Land Stichting. In 1911 richtten de architect Jan Stuyt, de kunstenaar Piet Gerrits en de priester Arnold Suys de Heilig Land Stichting op. Zij waren op bedevaart gegaan in het Heilig Land. Ze waren onder de indruk daarvan en wilden mensen in Nederland dezelfde ervaring bieden die zij hadden tijdens hun bedevaartreis.

Cenakelkerk

Via een smal paadje door het groen kwamen we bij een open plek waar de Cenakelkerk ligt. Deze kerk is gebouwd tussen 1913 en 1915 als parochie- en bedevaartkerk. De kerk vormt sinds dit jaar met een aantal andere kerken het grootste museum van Nederland. We wandelden richting het Museum Orientalis dat op een prachtige locatie in de bossen ligt.

Bij de ingang hoorden we een hevig geblaat van een aantal schapen die bij Liburna een Romeins patrouilleschip lag. Het museum bestaat uit een binnen museum met een permanente expositie en wisselende tijdelijke tentoonstellingen en uit een buitenmuseum.

We maakten de aangegeven route door het buitenmuseum en ontdekten de begintijd van het Jodendom bij Beth Juda en de Islam bij het Arabisch vissersdorp Omani. Je kon verse muntthee drinken op het Dorpsplein in Omani of een bezoek brengen aan de Museummoskee.

Bij Jeruzalem waren huizen nagebootst uit de Egyptische, Griekse en Romeinse Oudheden. In de Romeinse Herberg dronken we een frisje. We wandelden weer richting de uitgang over het Vredespad. We waren zeer enthousiast over dit met veel zorg nagemaakte Heilig Land. Het museum biedt ook veel informatie over de in de Bijbel beschreven plaatsen en gebeurtenissen. Vanwege de beperkte tijd hebben we alleen het buitenmuseum bezocht.

Nijmegen

We wandelden hetzelfde smalle pad weer terug om weer op de route te komen. We liepen verder richting Nijmegen en kwamen diverse informatiepanelen over vroegere Romeinse plekken tegen. Bij Jenaplanschool de Sterredans stond nog een Romeinse pilaar. Ooit stonden hier luxe woningen met binnenplaats voor de officieren van het Tiende Legioen. We kwamen steeds dichter bij Havana aan de Waal. Bij een mozaïekbank streken we even neer en hadden een prachtig uitzicht over de Ooijpolder en in de verte zagen we de Waalbrug die ik veelvuldig was overgegaan tijdens de Nijmeegse Vierdaagse.

We wandelden langs het standbeeld van Petrus Canisius, een 16e-eeuwse Nijmeegse theoloog, naar de opening van de vestingmuur van Nijmegen. Bij het Valkhof bevond zich de stad van de Bataven. Nu zaten er vele jongeren met hun smartphone opzoek naar Pokémon Go. Inmiddels was het Museum Het Valkhof al gesloten, maar een aantal jaren geleden hadden we daar al een bezoek aan gebracht. In het museum zijn veel opgravingen van Romeinse schatten te vinden.

We gingen een hapje eten bij één van de restaurants aan de Waalkade. Nadat we een goede bodem hadden gelegd wandelden we het laatste deel van de route die door het oude centrum van Nijmegen ging. We liepen door het Kronenburgerpark waar het nog druk was. Jong en oud zaten in het gras op een kleedje. De één las een boek en de ander was opzoek naar een Pokémon. Water spoot uit de vijver en aan de kant zwommen twee zwarte zwanen, die een huisje hebben op het eiland van het park.

Wil je ook wandelen in de voetsporen van de Romeinen? Kijk hier voor de gids Romeinse veldtochten en hier voor de wandelroute van Berg en Dal naar Nijmegen. 

Volg me ook via Facebook

Advertenties

2 gedachtes over “Romeinse veldtocht, van Berg en Dal naar Nijmegen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s